The Granny Suicides

Ξυπνάω κατά τις 7 από τις φωνές και την οχλοβοή. Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει και καθώς ρίχνω το βλέμμα μου έξω από το παράθυρο βλέπω να έχει μαζευτεί κόσμος στο δρόμο. Βγαίνω στο μπαλκόνι και βλέπω μια γιαγιά να κρέμεται με τα δυο της χέρια από τα κάγκελα! Ανάμμεσα στα πόδια της και την άσφαλτο το απόλυτο κενό. Βρίσκομαι και στον τρίτο όροφο έτσι; Ανοίγω σε έναν τυπά από κάτω ο οποίος σπάει την πόρτα της γιαγιάς και μπουκάρουμε μέσα για να τη βοηθήσουμε. Ήτανε ολίγον τι υπέρβαρη όμως και μας γλιστρούσε. Να δείτε προσπάθεια που κατέβαλλε η γιαγιά για να μην πέσει. Το χέρι μου ήταν διακοσμημένο με ένα ‘δαχτυλιές-print’ μέχρι και την επόμενη ημέρα. Κάποτε ήθελα να κάνω tattoo. Τώρα το μετάνοιωσα. Για καλή μας τύχη ακούμε να ανεβαίνει κόσμος από τις σκάλες.

Μια παύση εδώ για να ξεκαθαρίσω κάτι. Στον όροφο μου υπάρχουν μόνο δυο διαμερίσματα. Αυτή τη στιγμή το ένα έχει σπασμένη πόρτα και το άλλο μια μισάνοιχτη. Μαντέψτε τους ιδιοκτήτες.

Εκεί που είμαστε ενωμένοι σα γροθιά κατά του νόμου της βαρύτητας (κλισέ φράση, κόμματος αντιπολίτευσης με αριστερές τάσεις. Αντικαταστήστε την τελευταία λέξη με το τελευταίο νομοσχέδιο), καταφθάνει το ιππικό. Μόνο που έχουν μπει σε λάθος διαμέρισμα. Και έχουν βγει σε λάθος μπαλκόνι επίσης. Το δικό μου. Εντάξει τους δικαιολογώ, πάνω στον πανικό τους θώλωσαν. Αν ήμουν στους θεατές από κάτω θα είχα λυθεί στα γέλια ομολογουμένως. Τουλάχιστον η γριούλα αυτόχειρας σώθηκε.

Και ναί ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την ταινία “The Virgin Suicides“