Θυμάσαι;
Είδα ένα όνειρο χθες. Ένα όνειρο που είχα να δω καιρό. Ίσως από το γράμμα που ανακάλυψα στο τελευταίο συρτάρι. Στο όνειρο δεν είχαμε κλείσει ακόμη τα 17. Ήμασταν σε εκείνο το λόφο που περνούσαμε τα απογεύματα μας, περιμένοντας να δύσει ο ήλιος. Σε εκείνο το λόφο που σε αγκάλιασα για τελευταία φορά. Θυμάσαι;
Εγώ θυμάμαι ακόμη την κίνηση των χεριών σου καθώς χόρευαν με το δοξάρι επάνω στις χορδές. Το χαμόγελό σου όταν τελειοποιήσαμε εκείνο το ντουέτο σε πιάνο και βιολί. Τα δακρυσμένα σου μάτια όταν μου είπες ότι μετακομίζεις. Το χτυποκάρδι που ένιωσα στο πρώτο και μοναδικό μας φιλί. Ξαφνικά όλος ο κόσμος αποκαλύφθηκε μπροστά στα μάτια μου όταν έσμιξαν τα χείλη μας, σαν να μου είχαν εκμυστηρευθεί το μυστικό της ζωής. Ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου και η πιο θλιμμένη ταυτόχρονα. Θλιμμένη λόγω του απέραντου χρόνου που εκτείνονταν θεόρατος μπροστά στη μοναξιά μας. Στη μνήμη μου όμως κράτησα μόνο τα τρυφερά χείλη σου.
Από τότε σταμάτησα να παίζω πιάνο.
Τα τελευταία χρόνια δεν έδινα σημασία στους ανθρώπους που περνούσαν από τη ζωή μου, μόνο και μόνο για να αγγίξω το ανεκπλήρωτο. Ήμουν ευγενικός για να μη τους πληγώσω. Είχα αφοσιωθεί στη δουλειά μου για να κρυφτώ από την αλήθεια. Όταν τελικά αποκάλυψα στον εαυτό μου το μυστικό που του έκρυβα όλα αυτά τα χρόνια, ήταν πολύ αργά. Η καρδιά μου είχε στραγγισθεί από κάθε ίχνος της αγνότητας των νεανικών μου χρόνων. Το πρωινό που κατάλαβα ότι είχα χάσει κάθε τι όμορφο κυνηγώντας μια σκιά του παρελθόντος, παραιτήθηκα από την εταιρία και αποφάσισα να επισκεφθώ τους δρόμους που ξοδεύαμε ώρες μαζί. Εκεί νομίζω πως σε είδα, στο απέναντι πεζοδρόμιο. Τα μαλλιά σου έλαμπαν καθώς έπεφταν οι ακτίνες του ήλιου. Και έτσι εξαφανίστηκες μέσα στο πλήθος, προτού προλάβω να σου μιλήσω.
Έψαχνα να βρω σημάδια της παρουσίας σου παντού. Σε κάποιο σταυροδρόμι, στη μέση ενός ονείρου, ακόμη και στη βιτρίνα κάποιου μαγαζιού, αν και ήξερα πως δεν επρόκειτο να βρίσκεσαι εκεί. Κάποια μέρα όμως θα βρεθούμε στο λόφο ξανά, να δούμε το ηλιοβασίλεμα μαζί, χωρίς ενδοιασμούς και ‘πρέπει’.
Σου το υπόσχομαι…
About this entry
You’re currently reading “Θυμάσαι;,” an entry on Περιπέτειες ενός μικρού ψαριού
- Δημοσιεύθηκε:
- Μαΐου 23, 2008 / 11:46 μμ
- Κατηγορία:
- Special
- Ετικέτες:

6d σχόλια
Jump to comment form | comment rss [?] | trackback uri [?]